۱۵ اردیبهشت ۱۳۸۷

بالاخره زنگ زدن و خبر دادن که بعد از همه‌ي مصاحبه‌ها بالاخره تأييد شده‌م براي کار و فردا بايد برم براي کاراي اداري استخدام.
خوشحال‌ام. نه فقط براي اين که بيکاري تموم مي‌شه؛ بيشتر به خاطرِ اين که اينجا همون جاييه که هميشه دوست داشته‌م کار کنم توش، و مهم‌تر اين که خودم رو از فسيل شدن نجات داده‌م!

هیچ نظری موجود نیست: