ديروز ما از طريقِ لينکي که اليزه در وبلاگ‌اش گذاشته بود، رسيديم به صفحه‌اي در سايتِ استفتا (اين جا). از قضا هديه بانو نسخه‌اي از همان صفحه را روزِ قبل‌اش باز کرده بود و ما يادمان مانده بود که متنِ آن چه بوده و همان متن است که هنوز در گوگل ذخيره است (اين جا). شما خودتان اين دو متن را مقايسه کنيد و ببينيد که تغييرِ آن به اين از چه نوع ذهنِ بيماري بر مي‌آيد!

---

و البته در راستاي اين که بالاخره يک روزي گوگل نسخه‌ي جديد را ذخيره خواهد کرد؛ متنِ قبلي و جديد را خودمان هم مقايسه مي‌کنيم. تغييرات را پررنگ کرده‌ام.

موضوع اوليه (که به نظرِ خودِ علما مشکل‌‌دار آمد): «ازدواج و روابط زن و مرد > آيا مرد مي‌تواند بدن دختر نامحرم را به قصد ازدواج ببيند؟»
موضوع اصلاح شده: «ازدواج و روابط زن و مرد > آيا مرد مي‌تواند دختر نامحرم را به قصد ازدواج ببيند؟»
دقت کنيد که کلمه‌ي بدن به نظرِ ايشان مشکل‌دار تشخيص داده شده و حذف شده است. جالب اين‌جاست که با اين حذف، موضوع بسيار خنده‌دار شده و بايد پرسيد اساساً مگر در مورد «ديدن» دختر نامحرم مشکلي در اسلام وجود داشته، که بخواهند براي‌اش استفتا کنند؟ حالا چه به قصدِ ازدواج و چه غير از آن.

سؤال در متنِ اوليه اين بوده: «من با خواستگارم كه هنوز او را نديدم ارتباط تلفني و همچنين ايميل دارم و به تازگي مي‌خواهيم از طريق دوربين كامپيوتر همديگر را ببينيم (ايشان در ايران نيستند) و ايشان مي‌خواهند مرا بدون حجاب ببينند. آيا يك نظر اشكالي ندارد؟ و اينكه ايشان به ايران بيايند و يك بار ديگر بخواهند مرا بدون روسري ببينند گناه دارد؟»
که به اين يکي اصلاح شده: «من با خواستگارم كه هنوز او را نديدم ارتباط تلفني و همچنين ايميل دارم و به تازگي مي‌خواهيم از طريق دوربين كامپيوتر همديگر را ببينيم (ايشان در ايران نيستند) و ايشان مي!خواهند مرا بدون حجاب ببينند. آيا يك نظر اشكالي ندارد؟ و اينكه ايشان به ايران بيايند و بخواهند مرا در جلسه خواستگاري و براي لحظاتي بدون روسري ببينند گناه دارد؟»
در اين جا ويرايش کننده‌ي محترم -احتمالاً باز براي کم کردنِ بار تحريکِ متن!- اولاً قيد کرده که اين رؤيت «در جلسه‌ي خواستگاري» اتفاق مي‌افتد و ثانياً «براي لحظاتي»ست!

و بالاخره پاسخ اوليه اين بوده: «اگر قصد طرفين ازدواج است ديدن تمام بدن هم اشكال ندارد، ولي نه براي مدت زياد، بلكه به مقداري كه خواستگار كاملاً تشخيص بدهد آنچه خواسته او هست در شما وجود دارد يا نه.»
که تبديل شده به: «اگر قصد طرفين ازدواج است اشكال ندارد، ولي نه براي مدت زياد، بلكه فقط به مدتي كه خواستگار كاملاً تشخيص بدهد آنچه خواسته او هست در شخص وجود دارد يا نه جايز است.»
دوباره عبارتِ شامل «بدن» حذف شده و براي حفظِ انسجام، «مقدار» را به «مدت» تبديل کرده‌اند. جالب‌تر از همه اين است که خطابِ مستقيم در متنِ اصلي تبديل به اشاره‌ي سوم‌شخص شده و در انتها هم -احتمالاً براي اين که خواننده گمان نکند اين‌ها حرام است- اضافه کرده‌اند که «جايز است»!