دو سال گذشت، از آن روزِ آشوب که تو را براي من به جا گذاشت: تو، آرامِ جانام را. آن روز که هنوز برايام ستارهي هشت بيتي بودي، نه هديه و نه هنوز عزيزترينام.
پ.ن: البته به قولِ آقاي بچهترکه: پيدا شدنِ تو در زندگيِ من، «نه يک اتفاق، که يک حادثه بود.»
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر