آستانه
۱۵ دی ۱۳۸۷
غمِ زمانه خورم ...
ميداني؟ سختترين ساعتها که دلتنگترين ميشوم برايات، بعد از بيرون رفتن از خانه است، صبح و تويِ راهِ رسيدن به خانه، شب.
... «و» -صد البته- فراقِ يار کشم
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
پیام جدیدتر
پیام قدیمی تر
صفحهٔ اصلی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر