«باش تا نفرينِ روزگار از تو چه سازد»

اگر مدت‌هاست که نفرين کردن را فراموش کرده‌ام، براي اين نيست که رحيم شده‌ام، براي اين است که مي‌پندارم در اين عمرِ کوتاه چيزي به خرج کردنِ نفرين نمي‌ارزد.